Έχω καιρό να "αφήσω" δυό γραμμές εδώ σ' αυτό το blog... Χωρίς σταθερή σύνδεση στο ίντερνετ ανάμεσα σε πρόβες, συναντήσεις με φίλους, νέες γνωριμίες, συνεντέυξεις και συνεννοήσεις για την προβολή του άλμπουμ στην Ισπανία, γράφω δυό κουβέντες από ένα καφέ στη γειτονιά του Hostafrancs, στη Βαρκελώνη / 'Ενα κοριτσάκι αλλάζει θέση σε όλα τα καθίσματα τριγύρω, η μαμά του λογομαχεί δυνατά με άλλες εφτά οκτώ γυναίκες λίγο πιο πέρα / Οι τελευταίες μέρες, μια με ήλιο μια με βροχή, καθάρισαν όλη την πόλη / Μαζί με τους καινούργιους φίλους εμφανίστηκε αναπάντεχα κι ένα αχνό ουράνιο τόξο πάνω από τη γειτονιά του Μπορν. Η μηχανή ίσα ίσα που μπόρεσε να το συλλάβει / Τα νέα από την Ελλάδα φτάνουν όλα συγκεχυμένα και θαμπά, από τις ειδήσεις της κρατικής τηλεόρασης, τα στάτους των "φίλων" του facebook και τα μηνύματα στο κινητό / Μεθαύριο παίζουμε πάλι, λιτά, με ένα πιάνο μόνο / Και μόνο τα τραγούδια του flaneur / Ούτε μια διασκευή, ούτε ένα τραγούδι ρεπερτορίου... Κι εγώ που νόμιζα πως όλοι θα "κουραστούν", θα ταλαιπωρηθούν και, δε μπορώ να μη το πώ, πήγαινα να παίξω με μια μικρή ενδόμυχη χαρά γι' αυτό το μικρό βασανιστήριο που θα περίμενε τον ακροατή αυτών των εμφανίσεων... / Σκέφτομαι : Αύριο στην Ελλάδα είναι η επέτειος του "Όχι" / Τα οργισμένα - χολωμένα - επιπόλαια μηνύματα πολλές φορές με μεγάλες δόσεις χοντροκομμένου χιούμορ για την κατάσταση που επικρατεί, πληθαίνουν / Εδώ, αύριο κι όλο το Σαββατοκύριακο στους δρόμους θα ψήνουν κάστανα και γλυκοπατάτες...είναι το έθιμο τους / Είναι και το ουράνιο τόξο μετά τη βροχή / Είναι και οι πλυμμένοι δρόμοι ... Σκέφτομαι: Είναι η εποχή του "Ναί" ...
Την Τρίτη στο "Faust" λοιπόν, με τη σκηνική κι ενδυματολογική επιμέλεια του Βασίλη Μπαρμπαρίγου στις 22.00.
+vers1.jpg)
